Martes, Marso 28, 2017

BMP: Huwag Magpalinlang sa DO 174


Huwag magpalinlang sa maka-kapitalistang rehimeng DU30: TULOY ANG LABAN SA KONTRAKTWALISASYON!

Sabi ni Presidential Communications Sec. Ernie Abella, dumating na raw ang katuparan ng “contractualization must stop” na paulit-ulit na ipinangako ni pangulong Digong kahit pa noong siya ay nangangampanya pa lamang sa pangkapangulo.

Natupad na raw ito sa pagkakalabas ng Department Order 174 (DO174) ni DOLE Secretary Silvestre Bello III. Ang DO174 ay kautusan na nagpapatupad sa Artikulo 106 hanggang 109 ng Batas Paggawa ukol sa contracting and subcontracting.

Mga kauri at kababayan, ito ang pawang kasinungalingan! Hindi totoong pipigilan ng DO174 ang laganap na kontraktwalisasyon. Bakit?

1. SAPAGKAT ANG DO174 AY NAGPAPAHINTULOT, HINDI NAGBABAWAL, SA KONTRAKTWALISASYON. Papayagan pa rin nito ang pagkuha ng mga agency, manpower cooperatives, labor service providers na kumokontrata ng trabaho sa mga tinaguriang “principal employer”.

Tuloy ang ligaya ng mga kapitalistang umuupa sa serbisyo ng mga agency upang makaiwas sa pagbabayad ng tamang pasahod at benepisyo na dapat nilang ibayad sa mareregular nilang mga manggagawa.

Ang ipinagbawal ni Sec. Bello ay ang “labor only contracting” na matagal nang ipinagbabawal ng Batas Paggawa. Kailangan lamang daw tiyaking may substansyal na kapital at may tuwirang kontrol sa mga empleyado ang mga contractor at subcontractor. Marahil sasabihin pa niyang sinunod niya lang ang sinasabi ng Artikulo 106 hanggang 109 ng Batas Paggawa.

Maari niya pang ikatuwirang ligal naman ang kanyang ginawa – katulad din ng mga naunang department order ukol sa kontraktwalisasyon (DO10 at DO18-A) – na pinahintulutan ngunit nilagyan ng regulasyon ang mga pagkokontrata ng paggawa.

Subalit may hindi sinasabi si Sec. Bello. Ayon sa Artikulo 106, ang Kalihim ng Paggawa ay maaring, sa pamamagitan ng karampatang mga regulasyon, mag-restrict o mag-probihit ng pagkokontrata ng manggagawa upang proteksyunan ang mga karapatan ng manggagawa.
Ang prohibisyon – na isang kapangyarihan ng DOLE Secretary – ay mahigit dalawang dekada nang hinihingi ng mga samahan ng mga manggagawa dahil di-maitatangging masamang epekto nito sa karapatan at kabuhayan ng mga empleyado.

• Noong 1996, ang bilang ng mga sahurang manggagawa sa bansa ay nasa 12.649 milyon. Mula dito, may 3.646 milyon ang napapabilang sa mga unyon at may 542,223 ang nagtatamasa ng isang collective bargaining agreement o CBA.

• Matapos ang 18 taon, noong 2014, halos dumoble ang bilang ng wage and salaried workers (22.555 milyon). Ngunit ang may unyon at may CBA ay nangalahati, naging 1.874 na may unyon at 257,405 lamang na may kasunduan sa kanilang employer.

Hinihingi natin ang probisyon o pagbabawal sa pagkokontrata ng paggawa sapagkat pinatatakas nito ang mga employer sa pagbabayad ng tamang benepisyo (nagiging mura ang manggagawa) bukod pa sa nagiging palagiang banta ng gutom at kawalang trabaho sa mga kontraktwal na empleyadong maaring alisan ng kontrata anumang oras (nagiging maamo ang manggagawa). Ang kontraktwalisasyon ay salot sa karapatang mabuhay nang disente’t marangal ang mga manggagawa, laluna sa karapatang mag-unyon at makipag-CBA na kanilang natitirang ligal na depensa laban sa ibayong pang-aabuso ng mga kapitalista.

2. ANG DO174 AY TALIWAS SA KAISAHAN NG MGA LABOR GROUP AT NI PANGULONG DIGONG SA KANILANG PAG-UUSAP NOONG PEBRERO 27 SA MALAKANYANG. Matapos ang ilang beses na pakikipagharap ni Sec. Bello sa halos lahat ng mga labor groups (sa ilalim ng Nagkaisa at KMU), naobliga siyang iharap ang mga lider-manggagawa kay pangulong Digong dahil sa nakitang pag-aatubili niya isabatas ang “prohibisyon” sa kontraktwalisasyon.

Sa naganap na paghaharap, hinamon si pangulong Duterte ni Ka Leody ng BMP na pirmahan ang Executive Order para ipagbawal ang kontraktwalisasyon. Ang kanyang tugon, hindi daw yun uubra, bagamat pumabor siya sa mga kahilingang inihapag ng manggagawa. Kaya’t inutusan niya si Sec. Bello na ilabas ang Department Order na ayon sa napagkasunduang pagbabawal sa kontraktwalisasyon. Subalit noong Marso 15, lumabas ang DO174, na pinahintulutan imbes na ipagbawal ang contracting at subcontracting.

Ang tanong: saan humihiram ng lakas ng loob si Sec. Bello para baliktarin ang pangakong “contractualization must stop” ni pangulong DU30? Walang iba kundi kay Digong mismo. Sapagkat siya ay “alter ego” lamang ng presidente. Maaring tanggalin anumang oras kung hindi na mapapaboran ng pangulo ng bansa.

Ang problema’y pumopostura ang pangulo bilang nyutral at walang kinakampihan sa mga magkatunggali’t nagbabanggaang mga interes sa bansa. Sabi niya noon (inaugural, June 2016), siya ay hindi lamang pangulo ng mga manggagawa Pilipino kundi presidente rin ng mga kapitalista sa Pilipinas.

Subalit ang hindi makita (marahil dahil ayaw tingnan) ng Pangulong DU30, may dalawang kampo sa isyu ng kontraktwalisasyon: may nagsasamantala at may pinagsasamantalahan. Hindi pwedeng maging nyutral. Sapagkat ang pagiging diumano’y nyutral ay peke at pretensyon lamang. Ito ay patagong pagsang-ayon at pagkunsinti sa pagsasamantala ng iilang elitista sa nakararaming masa.

Ngunit kung patuloy na paninindigan ni pangulong Digong ang kanyang postura bilang kampeon ng mga inaapi, hinahamon natin siya para (1) sibakin si DOLE Sec. Bello para mapalitan siya ng totoong makamanggagawang Kalihim at, (2) higit sa lahat, pirmahan ang isang Executive Order na magbabawal sa kontraktwalisasyon alinsunod sa Artikulo 106 ng Batas Paggawa upang magsawalang-bisa sa DO174.

Kung hindi, pinatutunayan lamang nito – sa milyon-milyong masang naniniwala pa rin sa “Change is coming” – na si Rodrigo Duterte ay walang pinag-iba sa nakaraang mga pangulo ng bansa. Siya rin ay tuta ng “oligarkiya”, ng mga kapitalista’t asenderong matagal nang naghahari sa ating Inang Bayan. Nananatiling isang maka-kapitalistang rehimen ang nakaluklok sa Malakanyang!

Mga kamanggagawa! Magkaiba ang “tama” at “mali” sa pagitan ng kapital at paggawa. Ang tama para sa mga kapitalista ay “no union”, “no CBA”, “no wage increase”. Ngunit paanong naitatayo ang unyon at napagkakasunduan ang CBA sa mga kompanya? Dahil sa pagkakaisa ng mga manggagawa. Pagkakaisa sa katumpakan ng ating katuwiran, at higit sa lahat, pagkakaisa sa sama-samang pagkilos para ipagwagi ang ating mga kahilingan. Manggagawa magkaisa! Wakasan ang kontraktwalisasyon!

National Executive Committee,
Bukluran ng Manggagawang Pilipino
Marso 2017

Lunes, Marso 27, 2017

BMP Statement of Solidarity with Kadamay Occupiers

STATEMENT OF SOLIDARITY WITH KADAMAY OCCUPIERS

The Bukluran ng Manggagawang Pilipino (BMP), a socialist workers’ organization, extends its solidarity to members of the urban poor who have dared to occupy public housing projects.

For the past several decades, the government has been remiss in its duty of guaranteeing quality, dignified housing for all. Workers have been producing tremendous amounts of wealth and spurring economic growth and yet, instead of ensuring that this wealth goes back to workers, the government has been allowing capitalists, landlords and other favored groups sectors to gobble up this wealth by gutting or failing channel sufficient resources to social services.

Worse, it has even helped some of the country’s richest families and largest corporations to profit from people’s desperate need for these basic necessities by promoting the privatization or commercialization of housing, as well as health care, education and other services.

Moreover, the government has been promoting anti-worker policies such as contractualization which has made it even more difficult for so many Filipinos to afford not just the houses constructed by these developers (on land typically grabbed or withheld from the public or from peasants and smallholders) but even the limited and supposedly cheap housing projects offered by the government.

As a result, land developers and other conglomerates such as those of the Sys, the Ayalas, the Gokongweis, the Villars have raked in billions and live in fabulous mansions while millions of Filipinos have no roof over their heads or live in squalid slums.
It is therefore only right that the urban poor fight for quality public housing.

This is not “stealing” or “theft”: the ones who stole or who committed theft are those who took the wealth workers produced, thereby depriving them of the means by which to build their own dream houses for themselves.

Workers fighting for quality public housing are in fact trying to stop this theft by taking back what is rightfully theirs.

This is not “anarchy” or “lawlessness”: anarchy describes a situation in which the powerful violate the laws of justice and morality by using violence or the threat of violence to take what is not theirs—violence which has forced so many workers to reside in shanties and to live in conditions not fit for humans.

Workers demanding quality public housing are in fact trying to stop this anarchy and to build order by fighting for what they deserve.


Bukluran ng Manggagawang Pilipino stands with them and sees itself as part of their struggle. We denounce all those who vilify and denigrate urban poor communities fighting for social justice, and we will condemn any further act of violence against any of us.#

Huwebes, Disyembre 15, 2016

To demand abolition of contractualization: Red Workers march from DOLE to Mendiola

PRESS RELEASE
December 15, 2016
Manggagawang Sosyalista (MASO)
Contact person: Leody de Guzman 09205200672

To demand abolition of contractualization:
Red Workers march from DOLE to Mendiola

HUNDREDS of workers from the socialist alliance Manggagawang Sosyalista (MASO), comprised of militant and anti-capitalist “Red unions” assembled today at the labor department offices in Intramuros, Manila before marching to Mendiola to press for the abolition of all forms of contractualization, not just the much-hated “endo or 5-5-5 employment scheme”.

Sec. Bello wants a Department of Labor and Employers

At the workers program in Intramuros, Lino Brin, MASO chairperson and president of the Pag-asa Steel union said, “The workers call on DOLE Secretary Silvestre Bello to take the sides of the workers rather than adopt a flimsy seemingly neutral stance on the nefarious employment scheme that has led to a cheap and docile labor force”.

“The so-called win-win solution proposed by the trade department and echoed by Secretary Bello seeks to regularize workers at their contractors rather than to the principals who utilize contracting and subcontracting arrangements to replace regular employees with cheaper contractual workers,” he added.

Brin explained, “Bello should act, not just as the alter-ego of President Duterte who has promised to stop contractualization during the electoral campaign but as the representative of labor, which is recognized by the 1987 Constitution as the “primary social economic force” and should be granted „full protection by the State‟. He should leave the DTI Secretary to be the champion of investors. From the last time we check, the DOLE is not named “department of labor and employers”.

Abolition of Contractualization: A Promise Undelivered

At around noon, the workers proceeded to march to Mendiola via Quezon and Recto Avenues. At the march, MASO vice chair Ding Villasin of Socialista asserted, “President Duterte rode on the crest of the people‟s anger towards elitist democracy that was restored after EDSA 1986. Part of his electoral rhetoric was his harsh words against abusive employers who employ contractual workers in order to cheapen their labor costs. Yet, after several months in office, no stone was unturned. The abolition of contractualization remains an undelivered campaign promise.

She furthered, “If President Duterte was able to enact „freedom of information‟ for the Executive branch. We challenge him to abolish contractualization in the same branch, to which he has full control of, as Chief Executive. After all, the Philippine government remains as the country‟s number one employer of contractual workers”.

Nasaan ang Pagbabago?

At Mendiola, Bukluran ng Manggagawang Pilipino (BMP) chair Leody de Guzman declared, “Before the year closes, we fear that both the DTI and DOLE will railroad the passage of the so-called win-win solution at both houses of the legislative.

“To inflict another wound to the already injured working class would transform the public sentiment, from that which passively seeks the change promised during the May elections to that of a labor-led independent movement of the people that would actively pursue social change and meaningful reforms, not from above but from below,” de Guzman concluded. #

Biyernes, Setyembre 30, 2016

Itigil ang pagpaslang sa mga manggagawa!

ITIGIL ANG PAGPASLANG SA MGA MANGGAGAWA!
ni Gregorio V. Bituin Jr.

Kahindik-hindik ang mga naganap nitong mga nakaraang araw at buwan. Tila baga sumasabay sa pagpaslang sa mga adik ang pagpaslang sa mga manggagawa. Lagim ang isinalubong ng bagong rehimen at pati manggagawa ay nadamay sa lagim na ito.

Nitong nakaraang Setyembre 23 ay nakita sa facebook ang isang litrato ng manggagawang duguan at nakahiga sa tapat mismo ng tanggapan ng National Labor and Relations Commission (NLRC) sa Banaue St., sa Lungsod Quezon. Ayon sa pahayag ng iDefend (In Defense of Human Rights and Dignity Movement), ang pinaslang ay si Edilberto Miralles, dating pangulo ng unyon ng R&E Taxi.

Ito'y naganap ilang araw matapos namang mapabalita ang pagkapaslang kay Orlando Abangan, na isang lider-obrero mula sa Partido ng Manggagawa, mula sa Talisay, Cebu. Siya'y binaril ng isang di pa nakikilalang salarin noong Setyembre 17.

Pinaslang din noong Setyembre 7 ang manggagawang bukid na si Ariel Diaz ng umano'y tatlong katao sa bayan ng Delfin Albano, lalawigan ng Isabela. Si Diaz ang tagapangulo ng Danggayan Dagiti Mannalon ti Isabela at namumuno sa tsapter ng Kilusang Magbubukid ng Pilipinas sa lalawigan.

Apat na magsasaka ang binaril ng mga di pa nakikilalang salarin sa maagang bahagi ng Setyembre. Sila'y pinaslang sa isang bukid na nasa loob ng Fort Magsaysay sa Laur, Nueva Ecija. Ang mga biktima'y sina Emerenciana Mercado-de la Cruz, Violeta Mercado-de Leon, Eligio Barbado at Gaudencio Bagalay, na pawang mga kasapi ng Alyansa ng mga Magbubukid na Nagkakaisa, na nagsasaka sa pinag-aagawang 3,100 ektaryang lupa sa loob ng Fort Magsaysay. May ilan pang nasugatan.

Noong Setyembre 20 naman ay pinaslang ang lider-magsasakang si Arnel Figueroa, 44, sa Yulo King Ranch sa Coron, Palawan. Si Figueroa ang tagapangulo ng Pesante-Palawan at ang kanilang mag kasapi ay petisyuner ng CARP (Comprehensive Agrarian Reform Program).

Sa unang araw pa lang ng Hulyo ng administrasyong Digong ay pinaslang ng di pa nakikilalang salarin ang anti-coal activist na si Gloria Capitan, isang lider sa komunidad at kasapi ng Kilusan Para sa Pambansang Demokrasya-Bataan. Pinaslang siya sa Lucanin, Mariveles, Bataan. Kilala siyang nakikibaka upang ipasara ang open coal storage at stockpile sa kanilang komunidad dahil nakadudulot ito ng mga matitinding sakit sa mga naninirahan malapit doon.

Nakababahala na ang ganitong mga pangyayari. Dapat na hindi lang manahimik sa isang tabi ang mga manggagawa, lalo na't ang kanilang hanay na ang dinadaluhong ng mga rimarim. Hindi dapat ang laban sa kontraktwalisasyon lang ang kanilang asikasuhin kundi ang lumalalang kalagayan mismo ng ating mga komunidad sa ngalan ng madugong pakikipaglaban ng pamahalaan sa inilunsad nitong giyera sa droga.

Ang pagkamatay ng mga manggagawang ito ay isang alarmang hindi na dapat maulit. Dapat lumabas sa kalsada ang mga manggagawa't ang mismong sambayanan sa ngalan ng proseso o due process of law at paggalang sa karapatang pantao, buhay at dignidad.

Ang mga nangyaring pagpaslang na ito'y dapat masusing imbestigahan ng mga ahensya sa karapatang pantao, at maging ng kapulisan, at dapat magkaroon ng katarungan ang pagkamatay ng mga manggagawa at magsasakang ito.

Katarungan sa mga manggagawa at magsasakang pinaslang! Stop Labor Killings!

Sanggunian: Press statement ng iDefend, Sentro at Partido ng Manggagawa (PM)